Jutten zorgt voor frisse wind

Iedereen heeft een horloge, niemand heeft tijd

Een frisse wind door het bedrijf? Ingedutte werknemers wakker schudden? Een dagje samen jutten langs het strand en in de duinen van Texel brengt de verwende mens terug naar de elementen van de natuur en boort niet vermoede talenten aan. Ouderwets jutten als moderne teambuilding.

,,Iedereen heeft een horloge, niemand heeft tijd.’’ Jutter Maarten Boon heeft weinig woorden nodig om het dilemma van de jachtige mens te duiden. Zelf draagt de 51-jarige strandvonder, nazaat van een eeuwenoud juttergeslacht, geen klokje. Al jarenlang struint de Texelaar strand en duinen aan de noordkant van het eiland af op bruikbaar materiaal.
Boon trekt er op uit met groepen, die het klootschieten en midgetgolfen nu wel kennen. Toeristen kunnen ’s zomers plaatsnemen in zijn van juthout gemaakte wagen, die wordt voortgetrokken door twee Shire’s, het grootste paardenras ter wereld. Deelnemers worden aangespoord zelf op zoek te gaan naar spullen. Vrijbuiter Boon vertelt sterke jutterverhalen en demonstreert tussendoor hoe vroeger een konijnenstrik werd aangelegd.
Maarten’s kennis van de natuur is nu gekoppeld aan de psychologische bagage van Hendrik Doornekamp. De 47-jarige doctorandus streek dit jaar neer op het eiland, waar zijn moeder haar leven lang al woont. Met zijn neef Marco Kuperus runt hij sportpaviljoen Paal 33, nabij de vuurtoren op de noordoostpunt van Texel. ,,Ik heb ruim twintig jaar gewerkt in psychiatrische centra in Duitsland. Texel bleef trekken, ik was hier vaak. M’n werk bracht met zich mee dat er veel vergaderd werd. Vellen papier werden volgeschreven. Maar er werd niets mee gedaan. Dat was ik beu. Ik wilde naar buiten, de natuur voelen’’, licht Doornekamp de opvallende overstap toe van psychiatrie naar ondernemerschap.
Jutterbuilding
Het duo heeft elkaars talenten gebundeld in jutterbuilding. Groepen vanaf twintig deelnemers, zoals collega’s of scholieren, gaan onder leiding van de jutprofessor en -psycholoog op pad. Onderweg wordt verteld over de rijke jutterhistorie. Ook worden ludieke of serieuze opdrachten gegeven, die mensen volgens Doornekamp en Boon dwingen verborgen creativiteit aan te boren en anders naar zaken te kijken: ,,Bouw een huiskamer van juthout en vis een lunch bij elkaar. Hendrik draagt tips aan, de mensen moeten het zelf doen. En dan blijkt dat ze heel inventief kunnen zijn. Een leeg bierblikje bijvoorbeeld heeft vlijmscherpe randen, waarmee vis gesneden kan worden. In deze consumptiemaatschappij zijn we apathisch geworden, we wachten af. Dat patroon wordt finaal doorbroken. Er gaat letterlijk een frisse wind waaien. Mensen worden plotseling innovatief. Daar kan het bedrijf of de school voordeel mee doen.’’
Het uitgangspunt van terug naar de natuur en min of meer op jezelf teruggeworpen moet mensen die privé en/of in werk zijn vastgelopen nieuwe impulsen geven. Maarten Boon kent de heilzame werking van de natuur: ,,Zeiknat regenen. Wie kent dat gevoel? In de duinen moet je je poot optillen om niet over een wortel van een boom te struikelen. Wat doet de mens? Die klaagt als er een trottoirtegel scheef ligt. We denken en kijken alleen nog in vaste patronen.’’
Het programma is uit te breiden met lunch, diner en overnachting. Informatie: 0222-319777.